![546345](https://static.topagrar.pl/images/2024/07/31/o_546345_1280.webp)
Wałowanie na łąkach torfowych
Bardzo ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym na UZ, o którym często zapominamy jest wałowanie. Na łąkach torfowych na które nie można wjechać wcześniej a także glebach organicznych i silnie próchniczych oraz mineralnych lekkich. Celem tego zabiegu jest usunięcie z gleby zbędnego powietrza jednocześnie zwiększamy podsiąknie przez dociśnięcie darni oraz poprawia się intensywność krzewienia traw. Wpływa to pozytywnie na wzrost i rozwój runi.
Do przeprowadzenia tego zabiegu najczęściej stosuje się ciężkie wały z zaokrąglonymi krawędziami, które można napełnić wodą. Przed wykonaniem wałowania warto sprawdzić stan wilgotność gleby. Gdyż przeprowadzenie tego zabiegu na glebie zbyt mokrej jest niewłaściwe, ponieważ spada przewiewność gleby i powstaje sztuczne zabagnienie. W efekcie tego tworzymy idealne warunki dla rozwoju chwastów występujących na siedliskach wilgotnych. Toteż najlepszym sposobem oceny stanu wilgotności gleby jest nacisk stopy, jeśli na ugiętej darni zauważamy bark oznak wilgotności.
Bronowanie
Kolejnym zabiegiem wiosennym jest bronowanie, głównie na łąkach podmokłych, zalewowych, gdzie na powierzchni tworzy się warstwa tzw. filcu, wytworzona z zaschniętej masy nadziemnej i korzeniowej oraz w warunkach zbytniej zwartości darni. Zabieg ten jest bardzo przydatny do zwalczania pozostałości pleśni śniegowej oraz usunięcia obumarłych roślin. Dodatnio wpływa na napowietrzenie runi. Bronowanie pobudza rozwój chwastów, które zostaną zniszczone w pierwszym pokosie. Służy również do szybkiego przykrycia mieszanki traw wysianych rzutowo.
Spóźnione nawożenie
Jeśli do tej pory nie zasilono łąk, jest to ostatni dzwonek. Używamy najczęściej nawozów wieloskładnikowych zawierających azot, fosfor i potas. Wysokie dawki azotu (średnio 80-100kg/ha) pobudzają rośliny do wcześniejszego rozpoczęcia wegetacji. Warto zastosować saletrę amonową. Jeśli całkowita dawka azotu wynosi ponad 100 kg/ha należy podać w dwóch częściach:
- 2/3 przed ruszeniem wegetacji lub wczesną wiosną
- 1/3 po pierwszym pokosie.
Na łąkach z których zbieramy trzy pokosy nawożenie azotem może wynosić 160-180kg/ha N. Całą dawkę dzielimy na trzy: wiosną 50%, po zbiorze pierwszego odrostu 30% i po zbiorze drugiego pokosu 20%. Jednak sam azot nie wystarczy. Wczesną wiosną warto dostarczyć runi fosforu w dawce 50-70 kg/ha P2O5 oraz potasu 60-80 kg/ha K2O. Większe dawki fosforu i potasu polecane są na gleby słabsze oraz gleby pobagienne.
Odnowa runi – podsiew
Podsiew należy przeprowadzić jak najwcześniej, aby wykorzystać zapas wody po zimie. Zabieg polega na wprowadzeniu do składu botanicznego cennych gatunków traw i motylkowatych, które wypadły podczas okresu zimowego. Rynek nasienny oferuje szeroką gamę mieszanek do podsiewu w zależności od sposobu użytkowania, wilgotności czy warunków glebowych.
Do najczęściej stosowanych gatunków należą życica trwała i mieszańcowa, festulolium oraz kupkówka pospolita na tereny suche. Wśród koniczyn dominuje biała i łąkowa, a na wilgotnych stanowiskach góruje koniczyna białoróżowa. Mieszanka powinna zawierać co najmniej 5-6 kg koniczyn oraz około 20-25 kg nasion traw.
Podsiew należy poprzedzić zabiegami agrotechnicznymi. Do zabiegu stosujemy siewniki do bezpośredniego umieszczenia nasion w darni można wykorzystać także siewniki zbożowe. Po zakończeniu pracy użytek zaleca się zwałować. Zabieg ten można przeprowadzić na siedliskach w których nie występują uciążliwe chwasty np. śmiałek darniowy, turzyce, sity i osty oraz trawy o bardzo niskiej wartości. Metoda ta poprawia wydajność plonowania łąk.
Zwalczanie uciążliwych chwastów
Do wiosennych prac na użytkach zielonych zalicza się zwalczanie uciążliwych chwastów za pomocą herbicydów selektywnych. Oprysk należy przeprowadzić kiedy ruń osiągnie 10–15 cm w korzystnych warunkach atmosferycznych, w temperaturze powyżej 10 st. C, przy bezdeszczowej i bezwietrznej pogodzie. Obecnie na rynku jest zarejestrowanych zaledwie kilka substancji czynnych przeznaczonych na użytki zielone. Dla przykładu fluroksypyr, z udziałem tej substancji zarejestrowano trzy herbicydy (Starane 250 EC, Starane 333 EC i Taran 250 EC).